و مسرور شود از ديدار شخصى كه موقعيت و منزلتش در پيشگاه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله از همه زيادتر و نزديكيش به حضرت او از همه بيشتر و بهره‌منديش از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله از همگان فراوانتر بود ، به اين شخص ( على عليه السّلام ) بنگرد ( تا آخر حديث ) . « متّقى » گويد : « ابن ابى الدنيا » اين حديث را در كتاب « الاشراف » ، « ابن مردويه » و « حاكم » روايت كرده‌اند . مؤلف گويد : « محب طبرى » در [ الرياض النضرة 2 / 163 ] اين حديث را آورده است و اظهار مىدارد : حديث مزبور را « ابن السّمان » نقل كرده است و « ابن حجر » در [ صواعق ص 106 ] به نقل آن پرداخته و اشاره كرده : اين حديث را « دار قطنى » از « شعبى » روايت كرده است . [ الرياض النضرة 2 / 213 ، كنز العمال 6 / 402 ] به اتفاق از « عبد اللَّه بن حارث » روايت كرده‌اند كه در يكى از روزها ، به حضرت على عليه السّلام عرض كردم : شمه‌اى از بهترين منزلتهايى كه در پيشگاه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله داشتيد ، بيان فرمائيد . حضرت على عليه السّلام تقاضاى مرا پذيرفت و فرمود : در يكى از شبها كه پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله مشغول نماز شده بود ، من خوابيده بودم ، پس از فراغت از نماز ، خطاب به من فرمود : يا على ! هيچ خيرى را براى خودم از خدا نخواستم مگر آنكه مانند آن را از خداى تعالى براى تو درخواست كردم ، و از هيچ شرّى به خدا پناه نبردم مگر آنكه مانند آن را از خداى تعالى براى تو درخواست نمودم تا از گزند آن در امان باشى ! هر دو مؤلف اظهار داشته‌اند : اين روايت را « محاملى » هم نقل كرده است . مؤلف گويد : « هيثمى » در [ مجمع 9 / 110 ] همين حديث را آورده و اضافه كرده است كه پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله در پايان فرمود : هر چه را از خداى تعالى براى تو درخواست كردم ، حضرت پروردگار آنها را به من اعطا فرمود ؛ به جز پيغمبرى پس از خود را كه براى تو درخواست نكردم . « هيثمى » گفته است : « طبرى » اين روايت را در « الاوسط » آورده است